Inmiddels eindigen bijna twee op de drie huwelijken uiteindelijk in een scheiding.

Onze maatschappij is volledig op het huwelijk afgestemd. We trouwen steeds vaker niet voor elkaar, maar uit maatschappelijk oogpunt, of voor de belasting, de gemeente en meer van dit soort instanties.

Vroeger was het geen vraag, maar een vanzelfsprekendheid. Je ontmoette de ware, de man of vrouw van je dromen, de prins of prinses op het witte paard, en stapte je al heel snel in het huwelijksbootje.
 
     

Dat het bootje zou kunnen stranden, was een gedachte die snel werd weggestopt. Trouwen was de regel. Dat deed je of moest je gewoon. Trouwde je niet, dan was dat uitzonderlijk en soms zelfs erg vervelend omdat de naaste omgeving er alles aan deed om je zo snel mogelijk naar het altaar te helpen.